Toksyczne Przywództwo

Opublikowane przez Gulewicz Maria Magdalena w dniu

Są postrzegani jako “gwiazdy organizacji”- często uznawani i nagradzani przez przełożonych, jednocześnie stosując ekstremalne praktyki wobec podwładnych, takie jak: zastraszanie, ośmieszanie i przymus- korporacyjni psychopaci.

Być może słyszałaś o takich szefach, albo nawet pracowałaś dla takiego lub nadal pracujesz?

Nie jesteś przypadkiem odosobnionym- zapewniam.

A jeśli nie jesteś jeszcze pewna to czytaj dalej.

JAK ROZPOZNAĆ KORPORACYJNEGO PSYCHOPATĘ

Często prezentują skrajne formy złego zarządzania, charakteryzujące się niewłaściwym zarządzaniem personelem, przywództwem “bez kierunku”, nieefektywnym zarządzaniem zasobami, a nawet procederami przestępczymi.

Z ich pozbawionym sumienia podejściem do życia i skłonnością do kłamstw, by się zaprezentować w najlepszym świetle, psychopaci korporacyjni są w pewnym stopniu produktami nowoczesnego biznesu.

Rosnąca dynamika biznesu, w połączeniu z dużą rotacją personelu oraz powierzchownymi procedurami mianowania, które nie ujawniają wad osobowości- pozwalają im awansować. Ponadto, biznes oparty na twardych zasadach kapitalizmu promuje psychopatycznych menedżerów, ze względu na ich bezwzględną chęć „wykonania roboty”.

Gdy korporacyjni psychopaci osiągną wysokie pozycje w organizacji, stają się architektami bezwzględności, tworząc ekstremalną kulturę. Jako osoby ultra– racjonalne, silnie zorientowane finansowo, nie angażują się emocjonalnie wobec pracowników. Pozornie są więc bardzo użyteczni dla organizacji, wpisując się w neoliberalno- kapitalistyczny styl – nastawiony jedynie na zysk.

CZY PRACUJESZ Z PSYCHOPATĄ?

Psychopaci to ludzie o konstelacji cech behawioralnych oznaczających się wyjątkową bezwzględnością w pasożytniczym, beztroskim, drapieżnym podejściu do życia. Mają także pewne cechy wspólne z narcyzami i makiawelistami. Psychologowie często wskazują na tak zwaną „ciemną triadę” ich osobowości, która składa się z trzech zachodzących na siebie, ale odrębnych cech: narcyzmu, makiawelizmu i psychopatii.

Psychopaci stanowią – jak wskazują badania- 1% populacji. Zakładając rozkład normalny, jest więc statystycznie prawdopodobne, że każda organizacja zatrudniająca ponad 100 osób będzie miała w swoich szeregach psychopatę.  

Ponad 13 % badanych  wskazało, że pracowało z psychopatycznym kolegą.

Bezwzględni menedżerowie w postaci korporacyjnych psychopatów mają wpływ na tworzenie niezdrowych i  ekstremalnych miejsc pracy. Pracownicy są źle traktowani. Lojalni pracownicy są zwalniani lub rezygnują. Zasoby są źle zarządzane, a nawet kradzione. Pomysły są kapryśnie odrzucane. Wewnętrzne zasoby intelektualne są nadużywane lub niewykorzystywane podczas gdy kolejni konsultanci są niepotrzebnie zatrudniani. 

Pogarsza się samopoczucie pracowników. Zamieszanie i konfuzja zastępuje poczucie kierunku. Etyka organizacyjna spada, a reputacja firmy cierpi.

GWIAZDY CZY OSZUŚCI?

Korporacyjni psychopaci polegają na dobrej pracy innych, podpisując się pod ich pomysłami i prezentacjami lub też polegają na konsultantach, wykonujących za nich pracę.

Ich modus operandi obejmuje:

  • psychiczne znęcanie się,
  • zastraszanie,
  • lęk,
  • kontrolę i manipulację.

Standardem jest także krzyk czy publiczne upokorzenie pracowników.

Nic więc dziwnego, że pracownicy nie znoszą pracy w tych środowiskach, czego efektem jest wysoki poziom zwolnień chorobowych z powodu stresu (także na czas poszukiwań innego zatrudnienia). Zdarza się także, że pracownicy w desperacji rzucają pracę, nie mając alternatywnego miejsca pracy.  

Choć często uważani za gwiazdy i nagradzani za krótkoterminowe lub pozorne wyniki finansowe przez przełożonych, psychopaci korporacyjni nie działają w interesie długoterminowego sukcesu organizacji, które ich zatrudniają.

Badania potwierdzają ponadto, że psychopaci korporacyjni z łatwością angażują się w oszustwa, nie przejmując się wytworzoną przez nich destrukcją organizacyjną. Bez mrugnięcia okiem zawyżają swoje kwalifikacje i umiejętności, deklarujac tytuły z prestiżowych uniwersytetów i wysokie kompetencje zarządcze, których nie posiadają.

Co więcej, psychopaci korporacyjni stosują taktykę „dziel i rządź”, aby utrzymać kontrolę nad pracownikami, związkami zawodowymi i zarządami. Istotnie zagrażają jakości obsługi klienta i wynikom organizacji poprzez  błędne i zmienne plany zarządzania.

ZAINTERESOWAŁ CIĘ TEN ARTYKUŁ I POSZUKUJESZ BADAŃ NA TEN TEMAT? ZNAJDZIESZ JE TUTAJ

Boddy C., Corporate Psychopaths and Productivity, Management Services 2010, Nr 54 s. 26 – 30.

Boddy C. i in., Extreme managers, extreme workplaces: Capitalism, organizations and corporate psychopaths, Organization 2015, Nr 22(4), s. 530 – 551. 

Caponecchia C. i in., Psychopaths at Work? Implications of Lay Persons’ Use of Labels and Behavioural Criteria for Psychopathy, Journal of Business Ethics 2011, Nr 107(4), s. 399 – 408.

Jones D. N., Figueredo A. J., The Core of Darkness: Uncovering the Heart of the Dark Triad, European Journal of Personality 2013, Nr 27(6),s. 521– 531.

Lipman- Blumen J., The Allure Of Toxic Leaders: Why We Follow Destructive Bosses And Corrupt Politicians — And How We Can Survive Them, Oxford University Press 2004.

Lipman- Blumen J., Toxic Leadership: When Grand Illusions Masquerade as Noble Visions, Leader to Leader 2005, s. 29 – 34.

Paulhus D. L., Williams K. M., The Dark Triad of Personality: Narcissism, Machiavellianism and Psychopathy, Journal of Research in Personality 2002, Nr 36, s. 556 – 563.